De dag van afscheid

Written by GalerieMoen

De dag van afscheid

Je bent net gebeld door je zus, ze zegt dat je zo snel mogelijk naar mama moet komen in het ziekenhuis.

In het ziekenhuis zit je naast het bed van je moeder. Je houd haar warme hand vast en jullie blikken ontmoeten elkaar . De dag van afscheid is gekomen. Je wilt nog heel veel vragen, en zeggen dat je van haar houd, maar elkaar vasthouden is voor nu genoeg.

Je hele jeugd en alles wat je met je moeder hebt meegemaakt flitst als een film aan je voorbij. Jouw lieve moeder, waar je altijd troost vond, die jou overeind hielp als je gevallen was, je leerde koken en hoe je een broek moet strijken, verhaaltjes voorlezen, zingen, lachen, huilen, knuffelen en die in je oor fluisterde dat ze zo trots op je was.

“Mama blijf nog even hier, bij mij. Help me, als ik weer eens val!” Al waren de rollen de laatste jaren omgedraaid. Je weet…vanaf morgen moet je het allemaal zelf doen. Je voelt je ineens alleen en krijgt het koud. Maar nu is ze er nog. Jullie kijken samen naar buiten. de zon schijnt, en er vliegen vogels door de lucht. Jullie hebben samen vaak naar de vogels gekeken. Je nam altijd vetbolletjes voor de vogels mee, die hing je op, buiten voor haar raam. Het maakte mama gelukkig om in het ziekenhuis nog naar de vogels te kunnen kijken. Vrijheid, even weg dromen van die nare ziekte. “Vrij” zijn, als een vogel in de lucht.

Het wordt bijna avond en familieleden druppelen allemaal langzaam de kamer binnen. Er wordt weinig gesproken, je wisselt enkel een blik. Het is zwaar. Dan is de dokter er, om mama te verlossen van haar lange ziekbed. Omstebeurt even bij mama zijn, nog wat zeggen, een kus, knuffel, haar hand even vast pakken of een streling door haar haren. Dan is het zover, iedereen zit om haar bed en jullie houden elkaar stevig vast. Mama gaat nu slapen en even later blaast ze haar laatste adem uit…. De kamer is gevuld met mensen, maar het voelt nu als een grote leegte en het is ijskoud. Er is verdriet, maar ook opluchting. Mama hoeft niet meer te vechten. Ze heeft nu haar welverdiende rust, geen pijn meer. Ze ligt er vredig bij, het lijkt alsof er een glimlach op haar lippen staat. Eindelijk is ze weer vrij, als een vogel in de lucht.

Zo zijn er vele verhalen van families die een dierbare verloren hebben. Het is moeilijk om een dierbare los te moeten laten zelfs al weet je dat het het beste is. Je wordt overvallen door zoveel emoties, zoveel te voelen maar je moet van alles gaan regelen; rouwkaarten, muziek, sprekers, van welk soort hout moet de kist zijn en ja, ook met wat voor kleur bloemen en waar bestellen we die.

Galerie Moen, wil in samenwerking met de familie kijken naar welke bloemen recht doen aan de nagedachtenis van de overledene, soms ingetogen, soms kleurrijk, soms klein, soms uitbundig… maar altijd vanuit het hart. Jeroen Moen neemt het maken van een rouwarrangement  serieus. Hij weet zich in te leven in de overledene, hij laat zich leiden door zijn gevoel en door de verkregen informatie van de opdrachtgever…zo ontstaat er iets liefdevols maar vooral passend bij de overledene.

Hij wil u graag helpen om  iets te creëren met bloemen die recht zullen doen aan wat de overledene voor u heeft betekend!

Galerie Moen, voor een extra persoonlijk afscheid, waar ook in Nederland!

 

Contact:

Jeroen Moen

Galerie Moen

Voorstraat 9

4116 BC BUREN

06-19694014

galeriemoen@gmail.com